|
KUYTUDA BÜYÜR HAYAT
Tuhaf bir yerinde durup hayatın; ne önüme, ne arkama, olduğum yere baktım.
Öylece, günlerce...
Baktım.
Senden çok da farklı değildim, aynıydım belki de...
Seni ıslatan yağmurlar burada da yağdı; saçak altları aynıydı sanki...
Yalanlarım mı elbette vardı.
Pembe, beyaz, mavi... Rengini sen seç işte.
Benimdiler.
Sana, ona, onlara söyledim ama hiçbir yere gitmediler, en olmadık anlarda karşıma dikildiler.
Kaçıp saklandım elbet.
Sığınaklarım da vardı seninkiler gibi.
Kızgınlıklarım, dargınlıklarım da.
Ama, ah o cânım barışmalarım. Mutlaka barışmalarım...
|